Bedtime stories

14 september 2023

Vorige week werd ik vroeg na het in slaap vallen weer wakker. Het woord ‘bedtime stories’ valt binnen. Het zijn van die woorden uit mijn dromen, zonder verdere context. En juist daardoor blijven dit soort ingevingen dichtbij me in de dagen daarna. Alsof ze me iets te vertellen hebben, iets duidelijk willen maken.

En dat is ook wat er gebeurt in de dagen daarna. Ik vind het mooi ‘bedtime stories’. Omdat het gaat over de verhalen uit de nacht. Over onze dromen. Die zoveel duidelijk willen maken. Die ons helder willen laten zien, horen en voelen. Dromen, de poort tussen onze ziel en ons fysieke lichaam. Soms ogenschijnlijk betekenisloze verhalen. Vol symboliek. En wijsheid, humor en heling. Die ons wakker willen schudden. Die ons uit onze fixed mindset willen halen, aanzetten tot groei en ontwikkeling en ons uitnodigen om onze kijk op onszelf en de wereld om ons heen te vergroten.

Ik vraag me af of ‘bedtime stories’ mogelijk bedoeld is als de naam voor een nieuw initiatief dat ik zal gaan starten. Een avond per week op ‘droomreis’ met mensen die daar interesse in hebben. Je mee laten voeren op het ritme van de drum, naar de grens van dromenland (dat wat nog niet bewust is) en bewustzijn. Naar een plek waar je diepe ontspanning kunt ervaren. Je ziel ontmoet. Waar je in verbinding met je lijf kunt waar-nemen en ervaren en waar beelden, geluiden of ingevingen je helpen om je eigen waarheid te vinden. Op reis in het veld van je eigen verbeelding. Betekenis te geven aan waar jij van droomt en wat jij leuk vindt. En om zicht te krijgen op dat wat er mogelijk in de weg zit om je eigen dromen te volgen.
Ik zit nog vast in de gedachte dat ik te weinig mensen ken in mijn omgeving die begrijpen wat ik doe, laat staan dat ze hier zelf behoefte aan hebben. Ik realiseer me dat ik me mag losmaken van deze gedachte en tijdens het schrijven van deze blog besluit ik dat het tijd is om te starten met dit initiatief. Ergens in oktober, op een vaste avond in de week. Ik word er blij van. Ik ga het nog deze week op mijn website zetten.

Een paar dagen later voelt het alsof ‘bedtime stories’ de naam is van mijn nieuwe column. De weg van het volgen van mijn dromen heeft me in contact gebracht met mijn verlangen om woorden te geven aan wat ik droom, waarneem en voel, de grotere werkelijkheid die ik de afgelopen jaren via dromen heb ontmoet. Een andere manier van waarnemen. De eenheid kunnen zien in de dualiteit/polariteit. Een andere taal. Een universele taal waarin we elkaar allemaal kunnen verstaan, ieder vanuit zijn eigen perspectief. Droomtaal. Het heeft begin dit jaar geleid tot een blogpagina op mijn website. De woorden komen vaak als vanzelf. Als ‘spoken word’ gaan ze door me heen en zet ik ze op papier. Ik vind het fijn om te doen. En ik krijg er mooie reacties op. Dat is ook leuk.
Een column. Een mooie gedachte. Meer ruimte en aandacht voor dromen, dromen die ons helpen anders te kijken en ons nieuw perspectief geven. Ik laat een groot aantal mogelijke bladen en platforms in mijn gedachten voorbijgaan. Ook hoe ik er de juiste mensen bij kan vinden. Ik hoef er even niets mee voor nu. En toch lijkt het me leuk, een wekelijkse column. Ergens. Ooit.

Het veld van ‘bedtime stories’ blijft ook de dagen daarna aanwezig in mijn dromen. Een droom van een paar dagen later, gaat over durven doen, over intervisie (tussen de regels kunnen lezen) en een kinderboek met uitgeschreven dromen. Met nog onbeschreven ruimte. Voor mijn aantekeningen. Als onderdeel van mijn dagelijkse routine om mijn dromen in de ochtend op te schrijven in mijn droomdagboek, eindig ik de beschrijving van deze droom met de zin: ‘Daar besluit ik te gaan schrijven’.
Deze boodschap komt nog dezelfde dag diep binnen. Het is de dag waarop ik besluit een boek te gaan schrijven. Over de reis die ik de afgelopen jaren maakte. Over dromen. Over gedachten, denken en over innerlijk weten. Over trauma. Over shamanisme. Over leven en dood. Over afscheid nemen. Over je eigen grenzen leren kennen en grenzen verleggen. Over een ziel die volledig wil incarneren in het lichaam. De titel en het voorwoord staan nog dezelfde dag op papier. En ook het eerste hoofdstuk is snel geschreven. Het is spannend om het hier te delen. Maar ik voel dat er geen weg terug is en dat ik ook niet meer terug wil. Een boek, de eerste pagina’s geschreven, maar verder alleen maar lege bladzijden. Het begin is er. En iedereen die het leuk vindt mag het weten.

De komende maanden ben ik gastredacteur voor het droomjournaal van de VSD. De VSD is een landelijke vereniging die zich op verschillende manieren bezighoudt met dromen. Zo’n 4 jaar geleden heb ik me aangesloten bij een regionale intervisiegroep vanuit deze vereniging. Met een vaste groep mensen komen we maandelijks bij elkaar en delen we dromen en verschillende manieren om betekenis te geven aan dromen. Het heeft me veel gebracht. Ik heb er veel geleerd over het werken met dromen en kreeg er ruimte om mijn eigen weg erin te vinden. Drie keer per jaar brengt de VSD een Droomjournaal uit. Ik vind het leuk om dit najaar gastredacteur te zijn. Het thema mocht ik zelf aandragen en is: ‘Leven en dood’. Het is een thema dat veel betekenis voor me heeft. Dromen hebben me geholpen om mijn eigen ‘over-levingsmechanismes’ te doorzien, om afscheid te nemen van oude patronen en overtuigingen (die mochten sterven). Ze hebben me in contact gebracht met de wijsheid van ons voorouderveld. En dromen wijzen me de weg naar het leven van mijn eigen droom.
Het is mogelijk om ook zelf een bijdrage in te sturen voor de najaarseditie van het Droomjournaal. Mocht je daar interesse in hebben, laat het me dan weten.

Sowieso vind ik het leuk om van je te horen als deze blog iets met je doet of iets raakt.
Ik heb daarom sinds vorige week een mogelijkheid toegevoegd op mijn website om een reactie te geven bij mijn blogs.

 


 

Als systemisch begeleider begeleid ik individuen en groepen. Ik gebruik metaforen en symboliek (uit dromen) om het onzichtbare zichtbaar te maken. Om ruimte te geven aan dat wat gezien en gevoeld mag worden. Ik maak hierbij gebruik van o.a. opstellingen, dialoog, droomreizen en mijn intuïtieve ingevingen uit het collectieve droomveld dat ons allemaal verbindt.

In de agenda op mijn website vind je meer informatie over de activiteiten die ik de komende maanden organiseer en begeleid.

Ook schrijf ik regelmatig een blog over dromen, mijn werk en hoe ik de wereld om me heen ervaar.

#droomtaal #symboliek #bedtimestories #schrijven #column #blog #boek #spokenword #systemischwerken

Photo credits: Unsplash – J Lee

54x gelezen

Eén reactie

  1. Wat komt in me op. Eindelijk dat boek want dat zie ik al enige tijd ontstaan. Je kan schilderen met woorden. Verhalen voor het slapen gaan komt in me op. Het geeft rust bij onze kinderen, dus ook bij ons. Slaap en dromen geeft herstel van lichaam en geest. Mooi Mirjam en je weet ik kom graag naar je drum luisteren. Rythm of Life.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *