Faun

13 maart 2024

Ik loop buiten, op de terugweg van de supermarkt. Voor mijn voeten zie ik iets blauws liggen. Ik buk me om het op te rapen. Een poppetje. Ik hou van poppetjes. Lego poppetjes, lego brickheads, funkopops, playmobil, avatars. En al die poppetjes waar ik als kind ook al dol op was. Barbies. Wuppies. Mijn grote babypop die mijn eigen babykleertjes aan kon. Smurfen poppetjes. Luciferpoppetjes. Poppetjes brengen verbeelding en speelsheid. Ze zetten aan tot spelen. Tot creativiteit. Leuke dingen bedenken. Creëeren. Fantasie.

Ik pak het poppetje op en geef gevolg aan de impuls om hem op de foto te zetten. Omdat ik hem sympathiek en fotogeniek vindt. Daarna zoek ik de betekenis op. Ik moet erom lachen. Ik dacht dat het een verwijzing was naar een bedrijfsnaam en dat het een reclamepoppetje was, maar volgens Wikipedia is een faun is een mythologisch wezen. Het was een god uit de Romeinse sagenleer.  Later werd de faun vaak als bosgod voorgesteld. Een faun heeft vaak, maar niet altijd het onderlichaam van een bok, met gespleten hoeven, en het bovenlichaam van een mens. Hij heeft hoorns op zijn hoofd en wordt vaak afgebeeld met een panfluit. In de middeleeuwen werd de faun gezien als een duivel, de bokkenpoten waren het herkenningsteken ervan. De Romeinen geloofden dat faunen angst opwekten bij mannen die door eenzame, verre of wilde oorden reisden. Ze waren ook in staat mensen in nood te begeleiden.

Thuis ga ik achter mijn laptop zitten, omdat ik voel dat het verhaal van dit poppetje gedeeld wil worden. Het voelt nog steeds een beetje gek, om dat te kunnen voelen. Want poppetjes praten niet. Of misschien toch wel? Of is het mijn hogere bewustzijn dat die stem kan horen? Het maakt niet uit. Ik voel hoe dan ook voldoende vertrouwen mijn impuls te volgen, gek of niet.

Ik kan zien dat het toch een soort reclamepoppetje is. Dat reclame wil maken voor speelsheid, verbeelding en fantasie. Zoals ook dromen dat doen. Dat ons uitnodigt de wereld te bekijken met de onbevangenheid en nieuwsgierigheid van een kind. Te zien wat er voor onze voeten ligt. En dat op te pakken en aan te kijken. Ons weer te verwonderen. Betekenis geven aan ogenschijnlijk kleine dingen.

Deze faun, die uitnodigt voorbij de logica te gaan van wat we denken wat waar is. Onze grenzen te verleggen, zodat er een groter bewustzijn kan ontstaan waarin er ruimte komt om anders naar jezelf te kijken en de wereld om ons heen. En die ons helpt onze intuïtie te verstaan en onze dromen te volgen. Want zijn we niet allemaal gewoon maar een willekeurige letter, op zoek naar het grotere verhaal dat geschreven wil worden? Of een poppetje op zoek naar verbinding met andere poppetjes, om samen te spelen?

 


 

Als systemisch begeleider werk ik graag met de taal van symboliek en dromen. Ik gebruik dromen, metaforen en symboliek als ingang om mensen bewust te maken van de betekenis van hun (dag)dromen. Om daarmee hun eigen patronen te mogen zien en te voelen. Ik maak hierbij gebruik van o.a. droomopstellingen, droomdialoog, droomreizen en mijn intuïtieve ingevingen.

#faun #dreamthisworldintobeing #symboliek #droomtaal #patronen

43x gelezen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *